شـــبگرد

من آن شــبگرد غـــمگینم ، که غـــم را زنـــده می ســـازم

به عشــق وعشــق ورزیــدن ، دلـــم را بــرده مـی سـازم

هـــمه بـــود ونبـــودم را ، بپـــای عـشــــق مــی بــازم

چــو اســبی سرکــش یــاغــی بــسوی عـشــق مـی تـازم

شــــدم آواره ء دشـــــتی ، زســوزء عـشــق پُـررازم

گُلـــی بــودم به یـک گلـــشن ، که بلـــبل بوده هــمرازم

کـنون تنــها و غــمگینم ،خـــزان را در،، ســـرآغــاز م

خـــزان را کــاش می شــد من ، از این دنـــیا بر اندازم 

بــه اشـــکی از غـــمء رفــتن ، برایـت قــصه مـی سـازم

چــو کـــوچ ایــن پــرســـتوها ، شـــده آغـــاز پـــــروازم

شـــده آغـــاز پـــــروازم

 سروده ی فـرزانه شــیدا

دوستان عزیز بمدت یکماه نیستم امید بهار وتابستانی سبز وشاد و خوب داشته باشید

یا حق

عاشقی را به سر خانه ی آن سینه ببین

 که به مهرت همه آغوش محبت دارد!!

ف.شیدا